Aktualności

Jak podkreśliła wówczas gostyńska prasa sala Jezierskiego przekształciła się w zaczarowany ogród, tonąc w powodzi reflektorów, lampionów, girland, zieleni i kwiatów. Na scenie, na rozpiętej siatce pokazano olbrzymiego, błyskającego oczami pająka według pomysłu i wykonania inżyniera Krzętowskiego. Nad przebiegiem balu czuwała Władysława Psarska, żona dyrektora Cukrowni. Oprawę muzyczną zapewniły dwie orkiestry 7. pułku strzelców, które jak podkreślano w bardzo kulturalny sposób, nie pijąc alkoholu, grali „na trzeźwo” do białego rana. Bufet zapewniły panie ze stowarzyszeń ziemianek i obywatelek. W bufecie dyżurowały Władysława Psarska, Marta Krawczyk (żona burmistrza Gostynia Karola Krawczyka), Krzętowska (żona Jerzego Krzętowskiego, zastępcy burmistrza Gostynia), Świrska i Wehrowa. Kasę obsługiwali: panie Jankiewicz i Polaszek oraz L. Rybski.

Gospodarzami zabawy, czuwając nad kolejnymi punktami balu byli: Marian Dzieciuchowicz (jako wodzirej i tancerz) oraz doktor Wójcik. Pierwszym tańcem był polonez prowadzony przez starostę Mateusza Korniaka wraz z dyrektorową Władysławą Psarską, potem tańczono mazura pod wodzą adwokata Odrobińskiego, a podczas „walca kwiatowego” panie otrzymały bukieciki z żywych kwiatów.

Dużą atrakcja podczas balu były pełne humoru piosenki i monologi Czesława Jana Kadena – polskiego aktora komediowego i operetkowego, artysty Teatru Nowego im. Heleny Modrzejewskiej w Poznaniu. Dokonano ponadto wyboru królowej rewii i dwóch marszałkiń. Po wycofaniu się z konkursu Władysławy Psarskiej, królową rewii ogłoszono Michalinę Bernakiewicz, berło marszałkiń przypadło Krzętowskiej i profesor Michalinie Kołomłockiej (żona profesora Władysława Kołomłockiego, – nauczycielka języka polskiego i robótek ręcznych dla dziewcząt w gimnazjum w latach 1924–1935).
Poniżej zdjęcie z balu, które wykonał gostyński fotograf Leon Nowicki.

Info: Maciej Gaszek & Mariusz Sobecki (GaSo)