Aktualności

Służbę wojskową kontynuował w 6. Pułku Strzelców Wielkopolskich, w późniejszym 60. Pułku Piechoty, w którym służył do 20 maja 1920 roku walcząc na Ukrainie. 10 lutego 1920 roku został mianowany starszym szeregowym. Od 26 maja kontynuował walkę na wschodzie jako żołnierz 26. Pułku Ułanów. 14 czerwca został ranny, skierowano go do szpitala w Bydgoszczy, w którym leczono go do 2 lioca 1920 roku. Stamtąd został skierowany do szkoły sanitarno-weterynaryjnej w Poznaniu, którą ukończył 2 października. Potem powrócił do jednostki. 15 stycznia 1921 roku zachorował na tyfus, umieszczono go w szpitalu w Lesznie, który opuścił 7 marca 1921 roku, a pięć dni wczesniej został mianowany kapralem. Ostatnie ćwiczenia wojskowe odbył w październiku 1923 roku w 17. Pułku Ułanów. 9 kwietnia 1923 roku ożenił się ze Stanisławą Żalik.

Całe życie zawodowe związany był z Cukrownią w Gostyniu, pracował tam na stanowisku ślusarza i maszynisty turbin od 31 października 1921 roku do 4 grudnia 1964 roku, kiedy to przeszedł na emeryturę. W 1934 roku został członkiem Związku Powstańców Wielkopolskich, a od 1958 roku Związku o Wolność i Demokrację Koło Gostyń. Uchwałą Rady Państwa z dnia 31 stycznia 1972 roku za udział w Powstaniu Wielkopolskim został mianowany na stopień podporucznika. Uhonorowany był Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918-1921, Odznaką Grunwaldzką.

Józef Pietraszewski zmarł 10 września 1985 roku, został pochowany na cmentarzu junikowskim z Poznaniu, w Kwaterze Powstańców Wielkopolskich.

Info: Maciej Gaszek & Mariusz Sobecki (GaSo)