Aktualności

Gostyńska fara

Miasto Gostyń zostało założone od podstaw na tzw. nowiźnie, czyli na niezamieszkałym wcześniej miejscu. Teren ten ograniczała z jednej strony rzeka Kania, a od zachodu trakt drożny Wrocław-Poznań. Miasto otrzymało bardzo regularny układ ulic. Było przez cały czas ośrodkiem średniozamożnym i nieobwarowanym murami. Przywilej lokacyjny miasta, oparty na prawie magdeburskim, wystawił w 1278 roku dla Mikołaja Przedpełkowica z rodu Łodziów, książę wielkopolski Przemysł II.

Była to pierwsza udana prywatna lokacja miejska w Wielkopolsce. Wcześniej zakładaniem ośrodków miejskich, ze względu na znaczne koszty i długi czas oczekiwania na zwrot zainwestowanych sum, trudnili się wyłącznie książęta lub duchowieństwo. Dokument został spisany po łacinie, na pergaminie, przez nadwornego pisarza Tylona.

Kościół parafialny w Gostyniu po raz pierwszy pojawia się w dokumentach w 1310 roku. W tym roku proboszczem był kapłan o imieniu Przecław. Jeszcze raz występuje on w źródłach w roku 1315. Kolejnymi proboszczami byli w Gostyniu: Andrzej (1324), Gniewomir (1339). Jedna z cegieł w dzisiejszej świątyni oznaczona jest datą 1320. Być może jest to fragment najstarszego kościoła, który był o 1/3 niższy od dzisiejszego prezbiterium. Zbudowanie tegoż kościoła należy przypisać członkom rodziny Łodziów. Od samego początku był on pod wezwaniem świętej Małgorzaty – męczennicy z IV wieku. Do XVII wieku miał jeszcze za patronów apostołów św. Judę Tadeusza i św. Szymona.

Gostyńska fara jest jednym z niewielu zabytków średniowiecznych w Polsce zachowanych w pierwotnym stanie. Warto ją zobaczyć.

Tekst zaczerpnięto z www.faragotykgostyn.pl.

Info: Maciej Gaszek & Mariusz Sobecki (GaSo)



Wróć